Waarom we onze badkamerlampen onder een “stoomtest” plaatsen
Denk eens na over waar de verwarming in de badkamer zich bevindt. Het is een zware omgeving: er is veel stoom, regelmatig komt er water op de lamp terecht, en de temperatuur kan in seconden van ijskoud naar extreem heet veranderen.
Als de afsluitingen ook maar een klein beetje niet goed zijn, of als er een piepkleine, onzichtbare barst in de kwartsbuis zit, dan is de lamp verloren. De lamp kan dan gaan branden of, erger nog, kortsluiten. We willen niet raden hoelang een lamp het zal uithouden. In plaats daarvan proberen we de lamp te breken.
Het probleem met vocht
De meeste van deze verwarmers maken gebruik van kwartslampen die infraroodstraling uitzenden. Kwarts is erg goed in het opwekken van warmte, maar de verbindingspunten – waar de elektroden met de draden in contact komen – zijn juist het zwakke punt.
Vocht vindt altijd wel een manier om naar binnen te komen, dankzij de kapillaire werking. Zodra het vocht in contact komt met de elektrische onderdelen, kan dit leiden tot oxidatie of zelfs tot complete schade aan de lamp.
Om dit te voorkomen, gebruiken we tests onder hoge luchtvochtigheid. We plaatsen de lampen in een kamertje met 85% luchtvochtigheid en variëren de temperatuur continu. Op deze manier kunnen we simuleren wat er gebeurt na jarenlang gebruik in een badkamer. Hierdoor worden de afsluitingen en waterdichte laagstroken zwaar op de proef gesteld.
Het zoeken naar gebreken
We kijken vooral naar twee dingen: sluiten de afsluitingen goed? En blijft de elektriciteit stabiel?
Als de weerstand tijdens de test verandert, is dat een slecht teken. Dat betekent dat er halogengas naar buiten lekt of dat er water binnendringt. Een lamp kan er in eerste instantie nog in orde uitzien, maar als de behandelingslaag niet geschikt is voor hoge luchtvochtigheid, zal de lamp na drie maanden al faillieten.
Het balanceren van factoren
Dit is het moeilijke gedeelte. Je kunt de afsluitingen niet zomaar ‘extra strak’ maken.
Wanneer de lamp opwarmt, expandeert de lucht erin. Als we de afsluitingen te strak maken, zonder ruimte te laten voor deze thermische expansie, zal het glas gewoon barsten. Het is dus belangrijk om een balans te vinden tussen het voorkomen van waterinfiltratie en het permitteren dat de lamp kan ademen, zodat deze niet breekt onder druk.
We delen deze testresultaten omdat een ‘waterdicht’ label niet veel zegt als er geen bewijs is. Je wilt immers een lamp die zijn werk doet, zonder dat de stroom wordt onderbroken zodra iemand een warme douche neemt.