هر دقیقهای که هواپیما روی باند فرودگاه میماند، شما پول از دست میدهید. اینقدر ساده است. وقتی که بخشهای بزرگی از بدنه هواپیما نیاز به ترمیم یا پردازش دارند، روش قدیمی، یعنی گرم کردن کل آن بخش، صرفاً باعث هدر رفتن انرژی و زمان میشود. به همین دلیل ما از سیستم گرمایش منطقهای استفاده میکنیم؛ یعنی فقط بخشی که واقعاً نیاز به گرمایش دارد، مورد توجه قرار میگیرد. این روش باعث میشود کار سریعتر انجام شود و هواپیما دوباره بتواند در آسمان پرواز کند. نکته مهم در مورد توزیع حرارت قطعات هواپیما یکنواخت نیستند؛ برخی از بخشها ضخیم هستند و برخی دیگر نازک. اگر کل قطعه را با یک میزان گرما گرم کنید، مشکلاتی پیش خواهد آمد؛ چرا که بخشهای ضخیم به اندازه کافی گرم نخواهند شد، یا بخشهای نازک بیش از حد گرم خواهند شد. ما این مشکل را با تقسیم سیستم گرمایش به مناطق جداگانه حل کردیم؛ میتوانید میزان انرژی مورد نیاز برای هر منطقه را بر اساس شکل آن تنظیم کنید. دیگر نیازی به گرم کردن بیش از حد نیست؛ فقط میزان مناسبی از حرارت در جای مناسب تأمین میشود. مدیریت حرارت برای اینکه کارها سریعتر انجام شوند، از فرستندههای مادون قرمز با چگالی بالا استفاده میکنیم. این روش بسیار سریع است؛ یعنی میتوانیم در عرض چند دقیقه به دمای لازم برسیم، بدون اینکه مجبور باشیم ساعتها صبر کنیم. اما یک مشکل وجود دارد؛ این مقدار زیاد انرژی باعث تولید گرمای زیادی میشود. اگر سیستم تهویه فضای کاری شما کافی نباشد، پنلهای کنترلی شما دچار مشکل خواهند شد. بنابراین باید مطمئن شوید که سیستم خنککننده شما میتواند با شدت انرژی تولید شده مقابله کند. تأثیر این روش بر فرودگاه شما وقتی که زمان لازم برای ترمیم قطعات از ۱۲ ساعت به ۴ ساعت کاهش یابد، محاسبات متفاوت میشود. دیگر نیازی به صبر کردن برای گرم شدن بخشهای ضخیم قطعات نیست؛ میتوانید کار را به سرعت انجام دهید. این روش مشکلات موجود را برطرف میکند؛ قطعات به سرعت ترمیم و بررسی میشوند، بدون اینکه مشکلات معمولی وجود داشته باشد. این روش باعث میشود کل فرآیند کاری روانتر شود.
